Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2008

Κιβέρι

Το Κιβέρι είναι παραλιακό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται πολύ κοντά στους Μύλους και περίπου 15 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο και το Άστρος. Ανήκει στο Δήμο Λέρνας και στην απογραφή του 2001 βρέθηκε να έχει 995 κατοίκους.


Κατά τη μυθολογία, εδώ είχε αγκυροβολήσει ο Δαναός. Στην περιοχή υπήρχε ναός του Γενέσιου Ποσειδώνα και επίσης έχουν ανακαλυφθεί Μυκηναϊκοί τάφοι και υπολείμματα αρχαίου οικισμού στη θέση Άγιος Δημήτριος και αρχαίου ναού στη θέση Άη-Λιας.


Λόγω του εξαιρετικού κλίματος και των φυσικών καλλονών μετά την κατάληψη του Αναπλιού από τους Φράγκους χρησιμοποιήθηκε για παραθερισμό των οικογενειών των Φράγκων αρχόντων, Υπήρχε μεσαιωνικό κάστρο Chamires ή Chimeres. Όπως γράφει ο Λαμπρινίδης στη «Ναυπλία» το όνομα Chamires το οφείλει στον άρχοντα που έκτισε εκεί κάποιο Πύργο-Κάστρο για να προστατεύσει τις επαύλεις και τις οικογένειες από ξαφνικές επιδρομές που ήταν συχνές κατά την εποχή εκείνη. Δυστυχώς τα ερείπια του Πύργου αυτού δεν σώζονται καθόλου.

Το Κιβέρι μέχρι το 1306 ανήκε στην οικογένεια των Ντε λα Ρος που είχανε τ’Ανάπλι, το Άργος, το Δαμαλά και τη Βελιγοστή. Μετά το 1309 περιήλθε στους Ντε Μπριέν, μαζί με το Ναύπλιο και το Άργος και διοικήθηκε από την οικογένεια των Foucherol βαρόνων του Τζόγια (Μίδεια)της Αργολίδας που υπήρξαν αντιπρόσωποι των πρώτων. Μνημονεύεται στη διαθήκη του Βάλτερ ΙΙ Ντε Μπριέν που τα άφησε στην αδελφή του Ισαβέλλα. Έτσι μέχρι το 1389 βλέπουμε την οικογένεια των Euchien με τους οποίους ήλθε σε επιγαμία η Ισαβέλλα να είναι αρχηγός του Κάστρου. Μετά το 1389 περιέρχεται στους Ενετούς και έμεινε σε αυτούς μέχρι το 1481 που μνομονεύεται κατεστραμμένο πια στη συνθήκη που έγινε μεταξύ αυτών και του Μωάμεθ τότε με τη λήξη του πρώτου μεταξύ τους πολέμου. Από τότε το κάστρο δεν ξαναχτίστηκε αλλά στην τοποθεσία αυτή μετά το 1821 γίνεται το παραθαλάσσιο χωριό Κιβέρι.


Στην παραλία του Κιβερίου σώζονται έως σήμερα δύο χαρακτηριστικά σπίτια της παλιάς εποχής. Το ένα ανήκε στον Μιχάλη και Μαγδαληνή Ιατρού. Περιβάλλεται από διπλό τοίχο με πολεμίστρες. Το άλλο βρίσκεται ακριβώς δίπλα του και ανήκε στον Γεώργιο Ιατρού, άλλοτε δήμαρχο Ναυπλίου.


Στην περιοχή υπάρχει υποθαλάσσια πηγή γλυκού νερού που λέγεται ανάβαλος. Άλλο ένα χαρακτηριστικό της περιοχής είναι μια μικρή κρεμαστή γέφυρα. Από το χωριό λείπει η ξενοδοχειακή εγκατάσταση για τον τουρίστα που θέλει να διανυκτερεύσει.


Πηγή : www.wikipedia.gr

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.